โรงจอดรถหน้าบ้าน

รถเลี้ยวเข้าบ้านตอนเกือบห้าทุ่ม ประตูรั้วเลื่อนปิดตามหลังเองช้า ๆ ล้อหน้าหยุดตรงที่เดิม แล้วเครื่องยนต์ก็ดับ ความเงียบไม่ได้มาทันที มันมาจากข้างนอกก่อน เสียงจิ้งหรีดในสนามหญ้าข้างรั้ว หมาบ้านถัดไปเห่าสองครั้งแล้วเงียบ ใต้ฝากระโปรงหน้ามีเสียงติ๊กเบา ๆ ของโลหะที่กำลังเย็นลง ไฟที่ระเบียงเปิดทิ้งไว้ดวงหนึ่ง แสงสีเหลืองตกลงมาครึ่งหนึ่งของกระจกหน้ารถ หน้าต่างชั้นบนมืดทุกบาน

ในรถยังอุ่นอยู่ ไฟเพดานเหนือกระจกมองหลังสว่างขึ้นตอนเครื่องดับ แล้วก็หรี่ลงเองช้า ๆ จนเหลือแต่แสงจากระเบียง ตัวเลขบนหน้าปัดดับไปทีละช่อง เข็มขัดนิรภัยยังคาดอยู่ กุญแจอยู่ในมือ ในที่วางแก้วมีใบเสร็จค่าทางด่วนสองใบพับซ้อนกัน กับเหรียญบาทสามเหรียญ กระจกข้างคนขับมีฝ้าบาง ๆ ขึ้นที่มุมล่าง เป็นรอยที่ลมเย็นในรถเจอกับอากาศชื้นข้างนอก

ห้องโดยสารตอนนี้เล็กกว่าห้องไหนในบ้าน แต่เงียบในแบบที่บ้านไม่มี มันเป็นความเงียบที่ยังมีเสียงของวันค้างอยู่ข้างใน ถนนสี่สิบนาทีที่เพิ่งขับผ่านมา ยังไม่ได้ออกไปจากตัว ไฟท้ายรถคันหน้าที่ตามมาเกือบทั้งทาง ทางด่วนที่โล่งลงหลังสี่ทุ่ม ไฟแดงยาวที่แยกสุดท้ายก่อนเลี้ยวเข้าซอย ผ้าหุ้มเบาะยังอุ่นตามรูปหลัง เพลงที่เปิดตอนขับมายังวนอยู่ในหู ทั้งที่วิทยุดับไปแล้ว ลมหายใจช้าลงเอง ไม่ต้องบอก

เครื่องดับแล้ว แต่มือข้างหนึ่งยังวางอยู่บนพวงมาลัย ตรงที่จับมาทั้งทาง อีกข้างถือกุญแจไว้เฉย ๆ ไม่ได้รออะไร ไม่ได้คิดเรื่องไหนเป็นพิเศษ แค่ยังไม่ได้ปลดเข็มขัด โทรศัพท์บนเบาะข้าง ๆ สว่างขึ้นครั้งหนึ่งแล้วดับไปเอง ไม่ได้หยิบขึ้นมาดู

โรงจอดนี้มีหลังคาเป็นแผ่นใส หน้าฝนจะได้ยินเม็ดฝนตกดังกว่าในบ้าน ใบไม้จากต้นหูกวางข้างรั้วร่วงลงมาค้างอยู่บนหลังคา เป็นเงาดำ ๆ ต้องปีนขึ้นไปกวาดปีละครั้ง ต้นหูกวางต้นนี้ปลูกไว้ตอนย้ายเข้ามา ตอนนั้นยังสูงไม่ถึงรั้ว พื้นปูนตรงที่ล้อหน้าหยุดทุกคืน มีรอยยางเป็นสองแถบ รถเปลี่ยนมาแล้วคันหนึ่ง แต่แถบบนพื้นยังอยู่ตรงเดิม

ไฟเพดานดับสนิทแล้ว เหลือแต่สีเหลืองจากระเบียงบนกระจกครึ่งบาน เสียงติ๊กใต้ฝากระโปรงห่างออกไปทุกที จิ้งหรีดยังร้องอยู่ที่เดิม เข็มขัดนิรภัยยังคาดอยู่ ประตูรถยังปิด