Objects & Memory·Family Table

แก้วใบเดิมบนโต๊ะ

โต๊ะไม้ปูผ้าลายตารางสีเขียวหม่นในบ้านเก่า มีถ้วยใบเล็กวางอยู่ เก้าอี้ไม้ว่างอยู่ข้างหน้าต่าง

บ่ายวันนั้นแดดเข้ามาทางหน้าต่างด้านทิศตะวันตกเหมือนทุกวัน มันค่อย ๆ เลื่อนจากขอบพื้นขึ้นมาบนขาโต๊ะ แล้วพาดยาวไปบนผ้าปูลายตารางสีซีด ผืนที่ปูไว้นานจนจำไม่ได้แล้วว่าซื้อมาเมื่อไหร่ ในบ้านมีเสียงพัดลมหมุนช้า ๆ อยู่ที่มุมห้อง กับเสียงรถที่ผ่านไปไกล ๆ เป็นระยะ อากาศอุ่นแบบที่ทำให้ทุกอย่างดูช้าลงกว่าปกติ ฝุ่นเล็ก ๆ ลอยอยู่ในลำแสง ไม่ได้ไปไหน และดูไม่รีบร้อนจะตกลงที่ใด

บนโต๊ะมีแก้วใบหนึ่งวางอยู่ตรงที่เดิม แก้วเซรามิกสีครีม ขอบปากบิ่นไปนิดหนึ่งทางด้านซ้าย หูจับมีรอยร้าวบาง ๆ ที่จะมองเห็นก็ต่อเมื่อแดดส่องมาในมุมนี้เท่านั้น ด้านในมีคราบชาจาง ๆ เป็นวงอยู่ระดับเดียวกัน เพราะมันเคยถูกรินชาในปริมาณเท่ากันทุกเช้าอยู่หลายปี ตอนนี้ไม่มีใครใช้มันแล้ว แต่ก็ไม่มีใครเก็บมันเข้าตู้ มันจึงยังอยู่ตรงนั้น ข้างกระปุกน้ำตาลกับช้อนคันเล็กที่วางคว่ำไว้

สิ่งของบางอย่างอยู่ได้นานกว่ากิจวัตรที่เคยทำให้มันมีความหมาย เราไม่ได้ตั้งใจเก็บแก้วใบนี้ไว้เพื่อระลึกถึงอะไร เพียงแต่ทุกครั้งที่นึกจะหยิบมันไปล้างแล้วเก็บเข้าที่ มือก็หยุดอยู่ครู่หนึ่ง แล้ววางมันกลับลงในรอยเดิม ไม่แน่เหมือนกันว่าสิ่งที่ทำให้ลังเลคือตัวแก้ว หรือคือช่องว่างเล็ก ๆ บนโต๊ะที่จะเกิดขึ้นถ้ามันไม่อยู่ตรงนั้นแล้ว

บางทีเราเองก็เคยมีของแบบนี้อยู่ในบ้าน เก้าอี้ตัวหนึ่งที่ไม่มีใครนั่ง นาฬิกาเรือนหนึ่งที่ยังเดินอยู่ในลิ้นชักทั้งที่เจ้าของไม่ได้ใส่มานานแล้ว หรือรองเท้าคู่หนึ่งที่ยังวางอยู่ข้างประตูหลัง เราไม่ได้พูดถึงมันกับใคร และมันก็ไม่ได้เรียกร้องให้เราพูด มันแค่อยู่ตรงนั้น เหมือนใครสักคนที่นั่งเงียบ ๆ อยู่ในห้องเดียวกัน โดยไม่ต้องถามว่าวันนี้เป็นอย่างไรบ้าง

จำได้ว่าเคยมีเสียงแก้วใบนี้กระทบจานรองเบา ๆ ทุกเช้า ก่อนเสียงวิทยุจะดังขึ้น ก่อนใครสักคนจะพูดเรื่องอากาศหรือราคาผักที่ตลาด เสียงนั้นเงียบไปตอนไหนก็ไม่แน่ใจ มันไม่ได้หายไปในวันเดียว แต่ค่อย ๆ ห่างออกไปทีละนิด จากทุกวันเป็นบางวัน จากบางวันเป็นนาน ๆ ครั้ง จนวันหนึ่งเราเพิ่งสังเกตว่าแก้วแห้งมาหลายฤดูแล้ว ฝนมาแล้วก็ไป แดดบ่ายเปลี่ยนมุมไปตามเดือน แต่แก้วยังอยู่ในที่ของมัน

เย็นนี้แดดคงเลื่อนพ้นขอบโต๊ะไปอีกเหมือนเคย เงาของแก้วจะยาวขึ้น แล้วค่อย ๆ จางหายไปกับลายผ้าปู เราอาจล้างมันพรุ่งนี้ หรืออาจไม่ใช่พรุ่งนี้ก็ได้ ตอนนี้มันยังวางอยู่ตรงนั้น มีแสงสุดท้ายของวันพาดผ่านขอบที่บิ่นไปนิดหนึ่ง และเราก็ยังนั่งอยู่ตรงนี้อีกสักพัก