เส้นที่น้ำทิ้งไว้

ลมจากทะเลพัดเข้าฝั่งตลอดเวลา ไม่ได้มาเป็นช่วง ๆ แบบลมในเมือง มันมาเรื่อย ๆ ด้วยความแรงเท่าเดิมจนผิวหนังชินแล้วลืมไปว่ามีลมอยู่ ทรายแห้งด้านบนถูกพัดเป็นริ้วขนานกันไปตามแนวชายฝั่ง เม็ดที่เล็กที่สุดลอยไปได้ไกลกว่าเม็ดอื่นแล้วไปกองอยู่หลังก้อนหิน แสงบ่ายกระทบผิวน้ำแล้วแตกเป็นจุดสั้น ๆ นับไม่ถ้วน ไม่มีจุดไหนอยู่ที่เดิมนานพอให้มองทัน

บนทรายมีเส้นหนึ่งพาดยาวขนานไปกับน้ำ เป็นแนวที่เกิดจากของเล็ก ๆ ที่น้ำทิ้งไว้ตอนขึ้นสูงสุดเมื่อคืน สาหร่ายสีน้ำตาลแห้งจนกรอบ เปลือกหอยแตกครึ่ง ฟองที่ยังไม่ทันแห้งสนิท ทรายด้านล่างของเส้นเรียบและสีเข้ม เพราะเพิ่งถูกน้ำลูบไปเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน ทรายด้านบนแห้งกว่า สีอ่อนกว่า มีรูเล็ก ๆ ของปูกระจายอยู่ทั่ว และมีเม็ดทรายกลม ๆ ที่ปูคายออกมาวางเรียงรอบปากรู

เส้นนี้ถูกลบแล้วขึ้นใหม่วันละสองครั้งโดยไม่มีใครอยู่ดู ทุกอย่างที่อยู่ใต้เส้นจะหายไปในรอบหน้า รอยเท้าที่เดินผ่านตอนเช้า รอยขุดของปู ร่องที่น้ำไหลกลับลงไป ส่วนของที่ค้างอยู่เหนือเส้นจะอยู่ต่อได้อีกหลายวัน จนกว่าจะมีคืนที่น้ำขึ้นสูงกว่าเดิม

บางทีเราเองก็เคยเดินตามแนวนี้ไปเรื่อย ๆ โดยไม่ได้ตั้งใจจะไปถึงไหน เลือกเดินบนทรายเปียกเพราะมันแน่นกว่าและเดินง่ายกว่า รอยเท้าที่ทิ้งไว้ข้างหลังหายไปเองภายในไม่กี่ชั่วโมง ไม่มีใครต้องมาเก็บกวาด ไม่มีอะไรค้างอยู่ให้ต้องจัดการทีหลัง

ปลายปีลมจะเปลี่ยนทิศแล้วพัดมาจากอีกด้าน ทรายที่เคยกองอยู่ทางใต้ของก้อนหินจะย้ายไปอยู่ทางเหนือ ชายหาดเส้นนี้กว้างขึ้นและแคบลงสลับกันไปทุกปี บางปีน้ำกินเข้ามาถึงแนวต้นสน บางปีถอยห่างออกไปจนต้องเดินไกลกว่าจะถึงน้ำ ไม่มีปีไหนที่หาดอยู่ตรงเดียวกับปีก่อนพอดี

น้ำเริ่มขึ้นอีกครั้ง คลื่นลูกที่ไปได้ไกลกว่าลูกอื่นแตะขอบล่างของเส้นเดิมแล้วถอยกลับ ทิ้งความชื้นไว้เป็นแถบบาง ๆ ลูกต่อไปจะไปได้ไกลกว่านั้นอีกนิดเดียว สาหร่ายเส้นหนึ่งที่เคยอยู่บนเส้นเดิมเริ่มขยับตามน้ำ ลมยังพัดเท่าเดิม