แดดเดือนพฤศจิกายน

ปลายเดือนพฤศจิกายน แดดบ่ายมาถึงระเบียงช้ากว่าที่เคย มันไม่ได้อ่อนลง แต่เปลี่ยนมุม จากที่เคยตกลงกลางพื้นปูน ตอนนี้มันเฉียงเข้ามาทางราวเหล็กด้านซ้าย แล้วทาบอยู่แค่ครึ่งเดียวของเก้าอี้ ลมพัดขึ้นมาจากข้างล่างเป็นพัก ๆ เย็นกว่าเดือนก่อน พอให้รู้สึกได้ที่แขน ข้างล่างมีเสียงรถตามปกติ เสียงประตูรั้วบ้านหลังไหนสักหลังปิดดังขึ้นครั้งหนึ่ง แล้วทุกอย่างก็กลับไปเงียบเหมือนเดิม พื้นปูนยังอุ่นจากแดดตอนเที่ยง

บนราวระเบียงมีผ้าตากอยู่สามผืน ตากไว้ตั้งแต่เช้า ผืนที่อยู่ริมสุดแห้งแล้ว อีกสองผืนที่อยู่ในเงา ยังชื้นตรงชายผ้า ไม้หนีบสีฟ้าซีดจนเกือบเป็นสีขาว มีอันหนึ่งหักคาราวไว้อย่างนั้นมาหลายเดือน ใบไม้แห้งใบหนึ่งปลิวมาติดอยู่ที่ขาเก้าอี้ เก้าอี้พลาสติกสีขาวตัวนั้นเคยวางชิดผนัง ตอนนี้มันอยู่กลางระเบียง

ไม่มีใครตั้งใจย้ายเก้าอี้ตัวนั้น มันเลื่อนออกมาทีละนิดในแต่ละสัปดาห์ ตามแดดที่ถอยห่างจากผนังออกไปเรื่อย ๆ คนที่นั่งก็แค่ขยับตามแสง ไม่ได้นับว่าขยับไปแล้วกี่ครั้ง ระยะที่มันเลื่อนมาทั้งหมด วัดได้ประมาณหนึ่งช่วงแขน เป็นระยะของสามเดือนที่ผ่านไป โดยไม่มีวันไหนรู้สึกว่าต่างจากวันก่อนเลยสักวัน

บางทีเราเองก็มีมุมแบบนี้อยู่ที่บ้าน มุมที่ของย้ายที่ไปเองทีละหน่อย ไม่มีใครสั่ง หนังสือที่กองสูงขึ้นข้างเตียง รองเท้าที่เลื่อนออกจากชั้นมาอยู่หน้าประตู ผ้าห่มผืนบางที่พับเก็บไปแล้ว ก็กลับมาวางอยู่ปลายเตียงอีกครั้งตอนอากาศเปลี่ยน ไม่มีใครจดว่ามันเกิดขึ้นวันไหน รู้อีกทีก็ตอนที่มันอยู่ในที่ใหม่มานานแล้ว

เดือนกันยายน ระเบียงนี้เปียกเกือบทุกบ่าย ผ้าที่ตากไว้ต้องเก็บเข้าบ้าน แล้วเอาออกมาตากใหม่ในวันรุ่งขึ้น เดือนเมษายน พื้นปูนร้อนจนเดินเท้าเปล่าไม่ได้จนกว่าจะสี่โมงเย็น ปีก่อนก็เป็นแบบนี้ และคงเป็นแบบนี้มาก่อนจะมีใครย้ายเข้ามาอยู่ ต้นไม้ในกระถางใบใหญ่ตรงมุม ผลัดใบไปแล้วสองรอบตั้งแต่ซื้อมา รอบนี้ใบใหม่แตกออกช้ากว่ารอบก่อน

แดดเลื่อนพ้นราวไปแล้ว เหลือแถบสว่างบาง ๆ อยู่บนผนังอีกครู่หนึ่ง ชายผ้าสองผืนที่ยังชื้น คงไม่ทันแห้งก่อนมืด ลมจากข้างล่างเย็นขึ้นอีกนิด พรุ่งนี้แดดจะมาถึงราวช้ากว่านี้อีกหน่อย เก้าอี้ตัวนั้นก็คงขยับออกมาอีกหน่อย โดยไม่มีใครสังเกต