พลูด่างริมหน้าต่าง

เสียงบัตรแตะประตูกระจก ดังขึ้นเป็นครั้งแรกของชั้นเก้าตอนแปดโมงสิบห้า ห้องทำงานยังเงียบ แอร์เพิ่งเริ่มเป่า ลมจากช่องบนเพดานดังกว่าตอนที่มีคนนั่งเต็มห้อง เก้าอี้ส่วนใหญ่ยังดันเข้าใต้โต๊ะเรียบร้อย จอคอมพิวเตอร์ดับเป็นแถว มีเสื้อคลุมตัวหนึ่งพาดพนักเก้าอี้ค้างไว้ตั้งแต่เมื่อวาน บนโต๊ะแต่ละตัวมีของที่บอกว่าเป็นของใคร แก้วน้ำ ปฏิทินตั้งโต๊ะ รูปถ่ายใบเล็กที่หันหน้าเข้าหาเก้าอี้ หน้าต่างบานยาวด้านตะวันออก มองเห็นหลังคาตึกข้าง ๆ กับถังเก็บน้ำบนดาดฟ้า

บนโต๊ะริมหน้าต่าง มีพลูด่างต้นหนึ่งปลูกอยู่ในแก้วพลาสติกใบเก่า ลายโลโก้งานสัมมนาบนแก้วลอกไปจนเหลือแต่ขอบ ดินในแก้วแห้งจนสีซีด ด้านในมีคราบน้ำเป็นวงสีขาวซ้อนกันหลายชั้น เถาหนึ่งยาวลงมาพันขาโคมไฟตั้งโต๊ะ อีกเถาเลื้อยไปตามขอบโต๊ะจนเกือบถึงแป้นพิมพ์ ใบที่อยู่ใกล้หน้าต่างใหญ่กว่าใบที่อยู่ด้านใน ใต้แก้วมีที่รองแก้วกระดาษรองอยู่ ขอบยุ่ยเพราะน้ำล้นมาหลายครั้ง ข้างแก้วมีขวดน้ำพลาสติกตัดครึ่ง ใส่น้ำค้างไว้ครึ่งขวด

ต้นไม้ต้นนี้ไม่รู้ว่าวันนี้วันอะไร มันหันใบเข้าหาหน้าต่างทางเดียวกันทุกวัน วันจันทร์กับวันศุกร์ไม่ต่างกัน ช่วงหยุดยาวที่ห้องนี้เงียบทั้งสัปดาห์ มันก็ยังยาวออกไปเท่าเดิม ขอแค่มีน้ำเหลืออยู่ในดินสักหน่อย กับแสงจากหน้าต่างบานนั้น

เช้าที่มาถึงก่อนคนอื่น วางกระเป๋าลงก่อนจะเปิดเครื่อง เทน้ำจากขวดตัดครึ่งลงในแก้วช้า ๆ น้ำซึมลงไปในดิน จนผิวดินเข้มขึ้นทีละหน่อย แล้วถึงดึงเก้าอี้ออกมานั่ง

พลูด่างต้นนี้ตัดมาจากกระถางในห้องประชุมเล็กเมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นยาวแค่สองข้อ คนที่ตัดให้ เอามาแช่น้ำไว้ในแก้วใบนี้จนรากงอก แล้วค่อยเติมดิน คนคนนั้นย้ายไปทำงานที่อื่นนานแล้ว ห้องประชุมเล็กก็ทุบผนังรวมเป็นห้องใหญ่ไปแล้ว โต๊ะในห้องนี้ย้ายตามผังใหม่มาแล้วสามครั้ง ทุกครั้ง แก้วใบนี้ได้ไปวางริมหน้าต่างก่อนของอย่างอื่น ไม่มีใครรู้ว่ากระถางต้นแม่ไปอยู่ที่ไหน เหลือแต่ต้นที่ตัดมา ซึ่งตอนนี้ยาวกว่าต้นแม่ ตอนที่ยังตั้งอยู่ในห้องนั้น

ประตูกระจกดังขึ้นอีกครั้ง ตามด้วยเสียงคนทักกันเบา ๆ ไฟแถวริมหน้าต่างเปิดขึ้นพร้อมกันทั้งแถว ผิวดินในแก้วยังเป็นสีเข้มอยู่ ที่ปลายเถาที่พันขาโคมไฟ มีใบอ่อนใบหนึ่งเพิ่งคลี่ออกได้ครึ่งใบ