ตะกร้าหนึ่งใบ

ซูเปอร์มาร์เก็ตในห้างใกล้บ้านเปิดเพลงบรรเลงเบา ๆ ทั้งวัน จนแยกไม่ออกว่าเพลงไหนจบเพลงไหนเริ่ม ไฟบนเพดานสว่างเท่ากันทุกทางเดิน หนึ่งทุ่มวันพุธลูกค้าไม่มาก รถเข็นจอดต่อกันเป็นแถวยาวอยู่หน้าทางเข้าจนชนเสา ข้างแถวรถเข็น มีตะกร้าพลาสติกสีแดงวางซ้อนกันเป็นตั้ง หูจับสีดำพับเก็บไว้ด้านข้าง เสียงสแกนบาร์โค้ดจากช่องจ่ายเงินดังมาเป็นพัก ๆ โซนของสดเย็นกว่าโซนอื่น จนต้องกอดแขนตอนเดินผ่าน พนักงานคนหนึ่งกำลังติดสติกเกอร์ลดราคาสีเหลือง บนถาดผักที่เหลือจากตอนกลางวัน

คนที่หยิบตะกร้าแทนรถเข็น มักเดินเร็วกว่าคนอื่นหน่อย รู้อยู่แล้วว่าจะไปชั้นไหนก่อน ในตะกร้าใบหนึ่ง มีนมกล่องเล็กหนึ่งกล่อง ไข่แผงละหกฟอง ผักกาดหนึ่งหัว ขนมปังแถวเล็ก น้ำยาล้างจานขวดเล็ก ที่คิดต่อมิลลิลิตรแล้วแพงกว่าขวดใหญ่ ตรงชั้นข้าวสาร มือเอื้อมไปทางถุงห้ากิโลก่อน แล้วค่อยเลื่อนลงมาหยิบถุงสองกิโล ที่อยู่ชั้นล่าง

ของในตะกร้าพอดีกับตู้เย็นที่ยังมีที่ว่างเหลืออยู่หนึ่งชั้น ข้าวถุงสองกิโลวางอยู่ก้นตะกร้า ข้างบนเป็นผักกาด ที่ยังมีหยดน้ำเกาะใบจากเครื่องพ่นละอองในโซนผัก หูจับของตะกร้ากดลงบนข้อนิ้วเป็นรอยแดง ต้องเปลี่ยนมือถือทุกสองทางเดิน

หน้าชั้นซอส มีคนยืนอยู่พักหนึ่ง ถือขวดใหญ่ไว้ในมือข้างหนึ่ง ขวดเล็กอีกข้าง อ่านวันหมดอายุที่พิมพ์อยู่ตรงคอขวดทั้งสองขวด แล้ววางขวดใหญ่กลับเข้าที่เดิม

ห้างนี้เปิดมานานพอจะเปลี่ยนพื้นมาแล้วสองรอบ ป้ายบอกโซนที่แขวนลงมาจากเพดานก็เปลี่ยนสีไปแล้วสองครั้ง ทางเดินเคยกว้างพอให้รถเข็นสองคันสวนกันได้โดยไม่ต้องหยุด ตอนนั้นรถเข็นมักมีเด็กนั่งอยู่ในช่องด้านหน้า ขาห้อยลงมาสองข้าง มือจับขอบไว้แน่น ชั้นขนมเคยอยู่ทางเดินที่สาม ซึ่งเด็กทุกคนจำได้ ตอนนี้ชั้นขนมย้ายไปอยู่ใกล้ช่องจ่ายเงิน ช่องด้านหน้าของรถเข็นส่วนใหญ่ เอาไว้วางกระเป๋าแทน

ที่ช่องจ่ายเงินแบบบริการตัวเอง ของในตะกร้าสแกนไปทีละชิ้น ใช้เวลาไม่ถึงนาที พนักงานที่ยืนประจำช่องเดินมากดยืนยันถุงให้ โดยไม่ต้องถาม ถุงผ้าใบเดียวใส่ได้หมด ไม่ต้องจัด ตะกร้าเปล่ากลับขึ้นไปวางบนตั้งหน้าทางเข้า พลาสติกกระทบกันเบา ๆ ทีหนึ่ง