พลูด่างในแก้วใบเก่า

เสียงบัตรแตะประตูกระจกดังขึ้นเป็นครั้งแรกของชั้นเก้าตอนแปดโมงสิบห้า ห้องทำงานยังเงียบ แอร์เพิ่งเริ่มเป่า ลมจากช่องบนเพดานดังกว่าตอนที่มีคนนั่งเต็มห้อง เก้าอี้ส่วนใหญ่ยังดันเข้าใต้โต๊ะเรียบร้อย จอคอมพิวเตอร์ดับเป็นแถว มีเสื้อคลุมตัวหนึ่งพาดพนักเก้าอี้ค้างไว้ตั้งแต่เมื่อวาน บนโต๊ะแต่ละตัวมีของที่บอกว่าเป็นของใคร แก้วน้ำ ปฏิทินตั้งโต๊ะ รูปถ่ายใบเล็กที่หันหน้าเข้าหาเก้าอี้ หน้าต่างบานยาวด้านตะวันออกมองเห็นหลังคาตึกข้าง ๆ กับถังเก็บน้ำบนดาดฟ้า

บนโต๊ะริมหน้าต่างมีพลูด่างต้นหนึ่งปลูกอยู่ในแก้วพลาสติกใบเก่า ลายโลโก้งานสัมมนาบนแก้วลอกออกไปจนเหลือแต่ขอบ ดินในแก้วแห้งเป็นสีจาง ด้านในมีคราบน้ำเป็นวงสีขาวซ้อนกันหลายชั้น เถาหนึ่งยาวลงมาพันขาโคมไฟตั้งโต๊ะ อีกเถาเลื้อยไปตามขอบโต๊ะจนเกือบถึงแป้นพิมพ์ ใบที่อยู่ใกล้หน้าต่างใหญ่กว่าใบที่อยู่ด้านใน ใต้แก้วรองด้วยที่รองแก้วกระดาษซึ่งขอบยุ่ยเพราะน้ำล้นหลายครั้ง ข้างแก้วมีขวดน้ำพลาสติกตัดครึ่ง ใส่น้ำค้างไว้ครึ่งขวด

ต้นไม้ต้นนี้ไม่รู้ว่าวันนี้วันอะไร มันหันใบเข้าหาหน้าต่างทางเดียวกันทุกวัน วันจันทร์กับวันศุกร์ไม่ต่างกัน ช่วงหยุดยาวที่ห้องนี้เงียบทั้งสัปดาห์ มันก็ยังค่อย ๆ ยาวออกไปเท่าเดิม ขอแค่มีน้ำเหลืออยู่ในดินสักหน่อยกับแสงจากหน้าต่างบานนั้น

เช้าที่มาถึงก่อนคนอื่น กระเป๋าถูกวางลงก่อนจะเปิดเครื่อง น้ำจากขวดตัดครึ่งถูกเทลงในแก้วช้า ๆ ซึมลงไปในดินจนผิวดินเปลี่ยนเป็นสีเข้มทีละน้อย แล้วเก้าอี้ถึงถูกดึงออกมานั่ง

พลูด่างต้นนี้ตัดมาจากกระถางในห้องประชุมเล็กเมื่อหลายปีก่อน ตอนนั้นยาวแค่สองข้อ คนที่ตัดให้เอามาแช่น้ำไว้ในแก้วใบนี้จนรากงอกแล้วค่อยเติมดิน คนคนนั้นย้ายไปทำงานที่อื่นนานแล้ว ห้องประชุมเล็กถูกทุบผนังรวมเป็นห้องใหญ่ โต๊ะในห้องนี้ถูกย้ายตามผังใหม่มาแล้วสามครั้ง ทุกครั้งแก้วใบนี้ถูกยกไปวางริมหน้าต่างก่อนของอย่างอื่น ไม่มีใครรู้ว่ากระถางต้นแม่ไปอยู่ที่ไหน เหลือแต่ต้นที่ตัดมา ซึ่งตอนนี้ยาวกว่าต้นแม่ตอนที่ยังตั้งอยู่ในห้องนั้น

ประตูกระจกดังขึ้นอีกครั้ง ตามด้วยเสียงคนทักกันเบา ๆ ไฟแถวริมหน้าต่างเปิดขึ้นพร้อมกันทั้งแถว ผิวดินในแก้วยังเป็นสีเข้มอยู่ ที่ปลายเถาซึ่งพันขาโคมไฟ มีใบอ่อนใบหนึ่งเพิ่งคลี่ออกได้ครึ่งใบ