เก้าอี้ตัวที่สองในร้านตัดผม

ร้านตัดผมอยู่ในห้องแถวไม้บนถนนเส้นเก่าของเมือง ประตูบานเฟี้ยมเปิดไว้แค่ครึ่งเดียว แดดสายตกลงมาเป็นแถบยาวบนพื้นหินขัดสีเทาอมเขียว เสาริ้วแดงขาวน้ำเงินหน้าร้านหมุนช้าจนต้องมองนานถึงจะรู้ว่าหมุน วิทยุหลังร้านเปิดเพลงเก่าเสียงแตกนิด ๆ กลิ่นแป้งฝุ่นลอยปนกับกลิ่นน้ำมันใส่ผมที่อยู่ในขวดแก้วบนชั้น ร้านมีเก้าอี้สองตัว หันหน้าเข้ากระจกบานยาวที่ติดผนังฝั่งหนึ่ง อีกฝั่งเป็นกระจกอีกบานที่แขวนไว้ตรงกันข้าม

เก้าอี้ตัวที่สองเป็นตัวที่ช่างใช้ หนังตรงที่วางแขนแตกลายงาเป็นเส้นละเอียด คันโยกเหยียบข้างฐานเหล็กดังแกร๊กทุกครั้งที่ปั๊มให้เก้าอี้สูงขึ้น ช่างพันกระดาษขาวรอบคอก่อน แล้วค่อยคลุมผ้าสีขาวทับ หวีจุ่มลงในโหลน้ำยาสีฟ้าแล้วสะบัดสองครั้ง ปัตตาเลี่ยนเริ่มจากท้ายทอยไล่ขึ้นมา ผมตกลงบนผ้าคลุมเป็นเส้นโค้งสั้น ๆ

ในกระจกบานหน้าเห็นกระจกบานหลัง และในกระจกบานหลังเห็นกระจกบานหน้าอีกที ศีรษะเดียวกันเรียงถอยลึกเข้าไปจนเล็กเท่าหัวไม้ขีด ภาพที่อยู่ลึกกว่าเขียวขุ่นกว่าภาพแรกเสมอ เพราะแสงต้องผ่านเนื้อกระจกไปกลับหลายรอบ ทุกภาพเป็นคนเดียวกันที่นั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวเดียวกัน แต่ไม่มีภาพไหนชัดเท่ากันสักภาพ

มือของช่างกดศีรษะให้ก้มลงเบา ๆ แล้วหมุนไปทางซ้าย คนบนเก้าอี้ก้มตามโดยไม่ต้องบอกครั้งที่สอง ท่าก้มคอแบบนี้ร่างกายจำได้เองตั้งแต่ครั้งแรกที่นั่งเก้าอี้ร้านตัดผม ตาปิดลงครึ่งหนึ่งตามเสียงปัตตาเลี่ยนที่อยู่ใกล้หู ช่างไม่ถามว่าจะตัดทรงไหน กรรไกรขยับอยู่รอบหูเร็วสม่ำเสมอ เศษผมสั้น ๆ ปลิวมาติดที่ขนตาเส้นหนึ่ง

ครั้งแรกที่ได้นั่งเก้าอี้ตัวนี้ ช่างต้องเอาไม้กระดานแผ่นหนึ่งพาดไว้บนที่วางแขนทั้งสองข้างให้นั่งสูงขึ้น ขาห้อยลงมาไม่ถึงที่พักเท้า ในกระจกเห็นแค่ครึ่งหน้า ผ้าคลุมยาวจนกองอยู่บนตัก วันนี้ไม่ต้องมีไม้กระดาน ช่างเหยียบคันโยกลงแทนที่จะปั๊มขึ้น ให้เก้าอี้ต่ำลงอีกหน่อย

ช่างใช้แปรงขนนุ่มปัดแป้งลงบนต้นคอ ปลดผ้าคลุมออกแล้วสะบัดครั้งเดียว ผมที่ติดอยู่ร่วงลงไปรวมกับกองบนพื้นรอบฐานเก้าอี้ กระจกบานเล็กถูกยกขึ้นด้านหลังให้เห็นท้ายทอย คนบนเก้าอี้พยักหน้าหนึ่งครั้ง ไม้กวาดเริ่มกวาดพื้นหินขัดเป็นวงจากขอบเข้าหาฐานเก้าอี้ ข้างตู้ไม้มีไม้กระดานแผ่นเดิมพิงอยู่ ขอบด้านหนึ่งเงาขึ้นมาจากการถูกนั่ง