ทางที่เรียบกว่าพื้นรอบข้าง

เสียงไม้กวาดทางมะพร้าวลากไปบนลานดินเป็นจังหวะช้า ๆ วัดในซอยเก่าตอนบ่ายเงียบพอจะได้ยินทุกจังหวะของมัน ใบโพธิ์บนต้นใหญ่กลางลานไหวอยู่ตลอดทั้งที่ข้างล่างไม่มีลม เงาใบไม้สั่นเป็นจุด ๆ บนพื้นปูน กลิ่นธูปจาง ๆ ลอยมาจากทางหน้าโบสถ์ ปนกับกลิ่นดินที่ถูกรดน้ำเมื่อเช้า ไกลออกไปมีเสียงวิทยุเปิดเบา ๆ จากหลังกุฏิหลังหนึ่ง

ศาลาการเปรียญเปิดประตูไว้ทั้งสองด้าน พื้นเป็นหินขัดลายเกล็ดสีเทาปนดำ ตรงกลางศาลามีแนวหนึ่งที่พื้นเรียบและมันกว่ารอบข้าง กว้างราวสองช่วงไหล่ ทอดยาวจากประตูข้างไปจนถึงหน้าโต๊ะหมู่บูชา ขอบของแนวไม่ได้คม มันเลือนเข้าหาพื้นส่วนที่ด้านกว่าทีละน้อย รองเท้าหลายคู่วางเรียงอยู่ที่บันไดประตูข้าง ส่วนบันไดประตูหน้าที่มีราวลายปูนปั้นว่างอยู่

พื้นหินสึกเป็นแนวตามทางที่เท้าผ่านบ่อยที่สุด ประตูข้างอยู่ใกล้ลานจอดรถกับทางเข้าจากซอย คนจึงเดินเข้าทางนั้นกันมาตลอด เท้าเปล่าผ่านเส้นเดิมซ้ำจนผิวหินเรียบลงช้ากว่าที่ใครจะสังเกตทัน ส่วนทางจากประตูหน้าที่ถูกวางไว้ให้เป็นทางหลัก พื้นยังด้านเกือบเท่าวันที่ปูเสร็จ

เท้าเปล่าก้าวลงบนแนวที่เรียบนั้น หินเย็นกว่าที่คิด ความเย็นไหลขึ้นมาทางฝ่าเท้า ที่ขอบแนวใกล้เสาต้นหนึ่ง มีหมาวัดตัวสีน้ำตาลนอนตะแคงอยู่ ตรงที่พื้นเย็นที่สุด มันยกหัวขึ้นมองครู่หนึ่งแล้ววางลงที่เดิม นั่งลงบนแนวเดียวกันห่างออกมาสองสามช่วงแขน พับขาไว้ข้างหนึ่ง หลังพิงเสาต้นที่ใกล้ที่สุด ผ้ากางเกงบางพอที่ความเย็นของหินจะซึมขึ้นมาถึง ไม่มีใครเดินมาถามว่ามาทำอะไร เสียงไม้กวาดข้างนอกยังดำเนินไปเท่าเดิม

สมัยที่บ้านยังอยู่ปากซอยนี้ ศาลาหลังนี้เป็นที่วิ่งเล่นช่วงปิดเทอม ตอนนั้นแนวที่เรียบก็มีอยู่แล้ว แคบกว่านี้นิดหนึ่ง เด็ก ๆ ใส่ถุงเท้าวิ่งมาแล้วไถลไปตามแนวนั้นได้ไกลกว่าตรงอื่น จนมีคนเดินออกมาเรียกให้หยุด ฝ่าเท้ายังจำความลื่นแบบนั้นได้ ทั้งที่ตอนนี้พื้นใต้เท้าเป็นแค่ความเย็นเรียบ ๆ

แดดบ่ายเลื่อนเข้ามาทางประตูข้าง แสงตกลงบนแนวที่เรียบก่อนตรงอื่น ทำให้มันสะท้อนเป็นทางสว่างสีเทาอ่อนทอดไปถึงหน้าโต๊ะหมู่บูชา หมาวัดขยับตัวหลบแดดไปอีกฝ่ามือหนึ่ง เสียงไม้กวาดข้างนอกหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วเริ่มใหม่จากอีกมุมของลาน