แดดเดือนพฤศจิกายน

ปลายเดือนพฤศจิกายน แดดบ่ายมาถึงระเบียงช้ากว่าที่เคย มันไม่ได้อ่อนลง แต่เปลี่ยนมุม จากที่เคยตกลงกลางพื้นปูน ตอนนี้มันเฉียงเข้ามาทางราวเหล็กด้านซ้าย แล้วทาบอยู่แค่ครึ่งเดียวของเก้าอี้ ลมพัดขึ้นมาจากข้างล่างเป็นระยะ เย็นกว่าเดือนก่อนพอให้รู้สึกได้ที่แขน ข้างล่างมีเสียงรถตามปกติ เสียงประตูรั้วบ้านใครสักหลังปิดดังขึ้นครั้งหนึ่ง แล้วทุกอย่างก็กลับไปเงียบเหมือนเดิม พื้นปูนยังอุ่นจากแดดตอนเที่ยง

บนราวระเบียงมีผ้าตากอยู่สามผืน ตากไว้ตั้งแต่เช้า ผืนที่อยู่ริมสุดแห้งแล้ว อีกสองผืนที่อยู่ในเงายังชื้นตรงชายผ้า ไม้หนีบสีฟ้าซีดจนเกือบเป็นสีขาว มีอันหนึ่งหักคาราวไว้อย่างนั้นมาหลายเดือน ใบไม้แห้งใบหนึ่งปลิวมาติดอยู่ที่ขาเก้าอี้ เก้าอี้พลาสติกสีขาวตัวนั้นเคยวางชิดผนัง ตอนนี้มันอยู่กลางระเบียง

ไม่มีใครตั้งใจย้ายเก้าอี้ตัวนั้น มันเลื่อนออกมาทีละนิดในแต่ละสัปดาห์ ตามแดดที่ถอยห่างจากผนังออกไปเรื่อย ๆ คนที่นั่งก็แค่ขยับตามแสง โดยไม่ได้นับว่าขยับไปแล้วกี่ครั้ง ระยะที่มันเคลื่อนมาทั้งหมดวัดได้ประมาณหนึ่งช่วงแขน เป็นระยะของสามเดือนที่ผ่านไป โดยไม่มีวันไหนรู้สึกว่าต่างจากวันก่อนหน้าเลยสักวัน

บางทีเราเองก็มีมุมแบบนี้อยู่ที่บ้าน มุมที่ของค่อย ๆ ย้ายที่ไปเองโดยไม่มีใครสั่ง หนังสือที่กองสูงขึ้นข้างเตียง รองเท้าที่เลื่อนออกจากชั้นมาอยู่หน้าประตู ผ้าห่มผืนบางที่พับเก็บไปแล้วถูกเอากลับมาวางไว้ปลายเตียงอีกครั้งตอนอากาศเปลี่ยน ไม่มีใครจดว่ามันเกิดขึ้นวันไหน รู้อีกทีก็ตอนที่มันอยู่ในที่ใหม่มานานแล้ว

เดือนกันยายนระเบียงนี้เปียกเกือบทุกบ่าย ผ้าที่ตากไว้ต้องเก็บเข้าบ้านแล้วเอาออกมาตากใหม่ในวันรุ่งขึ้น เดือนเมษายนพื้นปูนร้อนจนเดินเท้าเปล่าไม่ได้จนกว่าจะสี่โมงเย็น ปีก่อนก็เป็นแบบนี้ และคงเป็นแบบนี้มาก่อนจะมีใครย้ายเข้ามาอยู่ ต้นไม้ในกระถางใบใหญ่ตรงมุมผลัดใบไปแล้วสองรอบตั้งแต่ซื้อมา รอบนี้ใบใหม่แตกออกช้ากว่ารอบก่อน

แดดเลื่อนพ้นราวไปแล้ว เหลือแถบสว่างบาง ๆ อยู่บนผนังอีกครู่หนึ่ง ชายผ้าสองผืนที่ยังชื้นคงไม่ทันแห้งก่อนมืด ลมจากข้างล่างเย็นขึ้นอีกนิด พรุ่งนี้แดดจะมาถึงราวช้ากว่านี้อีกหน่อย และเก้าอี้ตัวนั้นก็คงขยับออกมาอีกเล็กน้อยโดยไม่มีใครสังเกต